Slagschaduw
Tijd om te lezen; ik heb het wel en het wisselt met perioden. Soms weken niets, dan het ene boek na het ander. Het is een beetje zoals mijn karakter. Wisselvalig: vastberaden en levenslustig, soms lui of misschien we apatisch.
Nu is er ‘Slagschaduw’, de nieuwe van David van Reybrouck. Het verhaal speelt zich af in Brussel:
Haar standbeeld staat in hartje Brussel. Ze heette Gabrielle Petit, de drieëntwintigjarige vrouw die in 1916 werd gefusilleerd door de Duitsers omdat ze spioneerde. Maar wie was de vrouw die zeven jaar later model stond voor dat standbeeld?
Slagschaduw is een zoektocht naar een naamloze vrouw. Een tocht langs archieven en bibliotheken. Maar ook in de straten van Brussel. Als de verzetsheldin Gabrielle Petit al uit het collectieve geheugen is verdwenen, wat blijft er dan nog over van dat anonieme maar aantrekkelijke beeldhouwersmodel?
David Van Reybrouck graaft in het verleden van een stad en stuit op de sintels van een mensenleven. Hij schetst een genadeloos portret van vergetelheid en vergeefsheid. Zelfs de liefde is niet bij machte het verleden te wekken.
Slagschaduw is het langverwachte roman-debuut van een veelgeprezen, jong schrijftalent. Het is een zoektocht naar het verleden, wars van sentiment, melancholie of nostalgie .
Slagschaduw is zo een typisch boek dat je begint te lezen en eens het je ‘pakt’, je het moeilijk aan de kant kan leggen. Bovendien gaat het over mijn favoriete stad Brussel. Ik kan me erg goed herkennen in hoofdpersoon Rik, misschien niet altijd in zijn principes. Wel met de vragen waar ie meer zit en zijn zoektocht naar het antwoord op zoveel vragen. Rik is journalist en woont in Brussel. Misschien speelt dat ook wel mee :)
De Brakke Hond heeft alle Brusselse locaties, die in het boek voorkomen, in kaart gebracht. (hier)
Reageer